1980களின் பின்னணியில் தெலுங்கானாவில் நடக்கும் கதையாக இது உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. ‘சவாரி’ என்ற பழங்குடி இன மக்கள் தங்களை அரசு சட்டப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்பதற்காகப் போராடி வருகிறார்கள். ஆனால், அந்தப் பகுதியில் வாழும் ‘சிகஞ்சா மாலிக்’ என்ற கொடூரமான பண்ணையார், இந்த மக்களைக் கடுமையாக ஒடுக்கி, பாகுபாடு காட்டி சித்திரவதை செய்கிறார். இந்தச் சூழ்நிலையில், ஒடுக்கப்பட்ட அந்த மக்களுக்காகவும், அவர்களின் உரிமைக்காகவும் நாயகன் எப்படித் துணிந்து எழுந்து நின்று, அந்தப் பேராசை பிடித்த வில்லனுக்கு எதிராகப் போராடுகிறார் என்பதே தி பாரடைஸ் படத்தின் கதை..
நாயகனாக நடித்திருக்கும் நானி, தனக்கே உரிய ‘பக்கத்து வீட்டுப் பையன்’ என்ற இமேஜை உடைத்து, முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு கரடுமுரடான தோற்றத்தில் மிரட்டியிருக்கிறார். இந்த கதாபாத்திரத்திற்காக அவர் மேற்கொண்ட உடலமைப்பு மாற்றமும், சண்டைக் காட்சிகளில் காட்டியிருக்கும் ஆக்ரோஷமும் அவரது கடின உழைப்பைப் பறைசாற்றுகின்றன.
வில்லனாக நடித்திருக்கும் மூத்த நடிகர் மோகன் பாபு, ஆரம்பக் காட்சிகளில் தனது கம்பீரமான நடிப்பால் பார்ப்பவர்களை மிரள வைக்கிறார்.
நாயகியாக நடித்திருக்கும் காயடு லோஹர் மற்றும் முக்கியக் கதாபாத்திரத்தில் வரும் சோனாலி குல்கர்னி ஆகியோர் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட இடத்தை நேர்த்தியாகப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். அதே நேரத்தில், ராகவ் ஜுயல் போன்ற திறமையான நடிகர்களுக்குக் கதையின் போக்கில் போதிய முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படாதது சற்று ஏமாற்றத்தை அளிக்கிறது.
இப்படத்திற்கு அனிருத் ரவிச்சந்தர் இசையமைத்துள்ளார். அவரது பின்னணி இசை சில அதிரடியான சண்டைக் காட்சிகளுக்குப் பெரும் பலமாக அமைந்து திரையரங்கில் ரசிகர்களைக் குதூகலிக்க வைத்தாலும், பல இடங்களில் அது அளவுக்கு அதிகமான சத்தத்துடன் கதையை மீறி நிற்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை.
ஒளிப்பதிவாளர் சி.எச். சாய் படத்தின் காட்சிகளைப் பிரம்மாண்டமாகப் படம்பிடித்துள்ளார். 1980களின் கிராமத்துச் சூழலையும், பழங்குடி மக்களின் வாழ்விடங்களையும் தனது கேமரா கண்களால் மிகத் தத்ரூபமாகவும், நேர்த்தியாகவும் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார்.
இயக்குநர் ஸ்ரீகாந்த் ஒடேலா, தனது முந்தைய படமான ‘தசரா’ போலவே இதிலும் ஒரு அழுத்தமான, மண்ணின் மணமும் ரத்தமும் கலந்த பின்னணியைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளார். படத்தின் முதல் பாதியில் கதாபாத்திரங்களை அறிமுகப்படுத்துவதிலும், அந்தப் பகுதியின் பதற்றமான சூழலை உருவாக்குவதிலும் இயக்குநர் தனது சாமர்த்தியத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். இடைவேளைக் காட்சி ரசிகர்களுக்கு ஒரு சிறந்த திரையரங்கு அனுபவத்தைத் தருகிறது.
இருப்பினும், படத்தின் மிகப்பெரிய பலவீனம் அதன் கணிக்கக்கூடிய கதையும், சுவாரசியமில்லாத இரண்டாம் பாதியும்தான். ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள், கொடூரமான வில்லன், அவர்களுக்குப் போராடும் நாயகன் என்ற பலமுறை பார்த்த தமிழ், தெலுங்கு சினிமாக்களின் வழக்கமான பாணியிலேயே திரைக்கதை பயணிக்கிறது. குறிப்பாக, இரண்டாம் பாதியில் தேவையற்ற நீளமும், குழப்பமான காட்சிகளும் படத்தின் வேகத்தைப் பெருமளவில் பாதிக்கின்றன. பிரம்மாண்டமான உழைப்பு இருந்தும், திரைக்கதையில் புதுமையும் சுவாரசியமும் இல்லாததால் இந்த ‘பாரடைஸ்’ சற்றே தடுமாறியுள்ளது.
