ஒரு சாதாரண போலீஸ் அதிகாரியாக இருக்கும் கதாநாயகிக்கு 2000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஒரு பழங்கால கிராமம், அங்கே நடந்த ராணியின் தியாகம் மற்றும் ஒரு போர் வீரன் குறித்த விசித்திரமான கனவுகள் தொடர்ந்து வருகின்றன. இந்தக் கனவுகளின் பின்னணியைத் தேடி அவர் ‘மைலாஞ்சி’ என்ற கிராமத்திற்குச் செல்லும்போது, அவருக்கும் மூக்குத்தி அம்மனுக்கும் இடையே இருக்கும் தெய்வீகத் தொடர்பும், 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தற்காலிகமாக அழிக்கப்பட்ட தீய சக்தி மீண்டும் உலகை அச்சுறுத்தத் தொடங்கியிருப்பதும் தெரியவருகிறது. அந்தத் தீமையை அம்மனின் சக்தியோடு இணைந்து அவர் எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறார் என்பதுதான் மூக்குத்தி அம்மன் 2: மகா சக்தி படத்தின் கதை.
கதாநாயகியாகவும், தெய்வமாகவும் வரும் நயன்தாரா படத்தைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் மிக முக்கிய தூணாக விளங்குகிறார். ஒரு தெய்வத்திற்குரிய கம்பீரத்தையும், அமைதியையும் தனது அசாத்தியமான திரை ஆளுமையால் நேர்த்தியாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார். ஆனால், முதல் பாகத்தில் இருந்த அம்மன் கதாபாத்திரத்தின் குறும்புத்தனமும், நகைச்சுவையும் இதில் விடுபட்டு, வெறும் கதையை நகர்த்தும் ஒரு கருவியாக மட்டுமே அவர் சுருக்கப்பட்டிருப்பது ஏமாற்றம் அளிக்கிறது.
வில்லியாக வரும் ரெஜினா கசாண்ட்ரா தனது கதாபாத்திரத்திற்குத் தேவையான உடல் மொழியையும், மிரட்டலான தீவிரத்தையும் முழுமையாகக் கொடுத்துள்ளார். இருப்பினும், அவரது கதாபாத்திரம் ஆழமில்லாமல் எழுதப்பட்டிருப்பதால் பெரிய அளவில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை.
இந்தப் படத்தில் வழக்கமான பாணியிலான பிரதான ஹீரோ என்று யாரும் இல்லை. தீய சக்தியாக வரும் துனியா விஜய் தமிழ் சினிமாவில் தனது முதல் அடியை எடுத்து வைத்திருக்கிறார். ஆனால், அவரது கதாபாத்திரம் மிகவும் சலிப்பை ஏற்படுத்துவதோடு, கதைக்கு எந்தவிதமான கூடுதல் மதிப்பையோ அல்லது தேவையையோ சேர்க்காமல் எளிதில் மறந்துபோகும் வகையில் அமைந்துள்ளது.
கூடவே சுனில், கருடா ராஜூ ஆகியோரும் தங்களது பங்கற்ற்கு வில்லத்தனம் காட்டி இருக்கின்றனர். ஊர்வசிக்கு பெரிய அளவில் வாய்ப்பு இல்லை. யோகிபாபு க்ளைமாக்ஸில் .மட்டும் சிரிக்க வைக்கிறார். குஷ்பு, சினேகா அம்ம்மன் பாடலுக்கு சிறப்புத்தொற்றத்தில் வந்து செல்கிறார்கள் வழக்கம் போல.
இசையமைப்பாளர் ஹிப்ஹாப் தமிழா ஆதியின் பின்னணி இசை படத்திற்கு ஒரு மிகப்பெரிய பலமாக அமைந்துள்ளது. கதையிலும் திரைக்கதையவிலும் இருக்கும் பலவீனங்களை ஆதியின் இசை தனது உணர்வுப்பூர்வமான பின்னணி ஒலியால் நிரப்பி, பல காட்சிகளுக்கு உயிர் கொடுத்துள்ளது.
ஒளிப்பதிவாளர் கோபி அமர்நாத் மற்றும் கணினி வரைகலை (VFX) குழுவினரின் பங்களிப்பு கலவையான அனுபவத்தைத் தருகிறது. தெய்வீக உலகைக் காட்டும் நீண்ட தூரக் காட்சிகள் கண்களுக்குக் காட்சி விருந்தாக அமைந்தாலும், சண்டைக் காட்சிகளிலும் க்ளைமாக்ஸ் போரிலும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள நெருக்கமான கணினி வரைகலை வேலைப்பாடுகள் மிகவும் செயற்கையாகத் தெரிந்து ரசிப்புத்தன்மையைக் கெடுக்கின்றன.
இயக்குனர் சுந்தர் சி கதையை பிரமாண்டமாகவும், அதிக செலவிலும் எடுக்க முயன்றிருக்கிறார். ஆனால், முதல் பாகத்தில் ஆர்.ஜே.பாலாஜி கையாண்ட சமூக நையாண்டியும், போலிச் சாமியார்களுக்கு எதிரான கூர்மையான நகைச்சுவை வசனங்களும் இதில் முற்றிலும் காணாமல் போயுள்ளன. வெறும் பிரமாண்டத்தை மட்டுமே நம்பி, ஒரு பொதுவான பக்திப் படப் பாணியில் சுந்தர் சி திரைக்கதையை அமைத்திருப்பது இயக்குனரின் பலவீனத்தைக் காட்டுகிறது.
படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் நயன்தாராவின் கம்பீரமான நடிப்பு, ஹிப்ஹாப் தமிழா ஆதியின் முதிர்ச்சியான பின்னணி இசை மற்றும் படத்தின் பிரமாண்டமான தயாரிப்பு மதிப்பு ஆகும். கணிக்கக் கூடிய மெதுவான திரைக்கதை, ஆழமில்லாமல் எழுதப்பட்ட கதாபாத்திரங்கள் மற்றும் க்ளைமாக்ஸ் காட்சிகளில் செயற்கையாகத் தெரியும் என, இந்த இரண்டாம் பாகம் அளவு அளவில் பெரிதாக வளர்ந்திருந்தாலும், உள்ளடக்கத்தில் சுமாரான ஒரு பக்திப் படமாகவே எஞ்சுகிறது.
