விஜய்யின் மகன் ஜேசன் சஞ்சய் இயக்குநராக அறிமுகமாகியுள்ள படம் ‘சிக்மா’
தனது தாயாரின் நினைவாக நஷ்டத்தில் இயங்கும் ஒரு பழைய நூலகத்தை நடத்தி வரும் குரு (சந்தீப் கிஷன்) என்ற இளைஞனைச் சுற்றி கதை நகர்கிறது. டிஜிட்டல் யுகத்தில் நூலகத்தை மேம்படுத்த ஆடியோ புக்குகள் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) குரல் போன்றவற்றை அவர் பயன்படுத்தினாலும், அவரது தந்தை வாங்கிய பெரும் கடனால் பண நெருக்கடிக்கு ஆளாகிறார்.
கடன்காரர்களின் மிரட்டலில் இருந்து தப்பிக்க வழி தேடும்போது, ஒரு ரகசிய பாதாள அறையின் பழங்காலத்து விசித்திரமான சாவி குருவின் கையில் தற்செயலாகக் கிடைக்கிறது. அந்த அறையின் உரிமையாளரான ஒரு பெரிய மாஃபியா கும்பல் தலைவனுக்கும் (சம்பத் ராஜ்), போதைப்பொருள் கடத்தல் காரர்களுக்கும் எதிராகத் தனது நண்பர்கள் குழுவோடு இணைந்து, குரு எவ்வாறு அந்தப் பண நெருக்கடியைச் சமாளித்து சாகசம் செய்கிறார் என்பதே படத்தின் மீதிக்கதை.
.
படத்தின் நாயகன் சந்தீப் கிஷன் எளிய நடுத்தர வர்க்கப் பின்னணி கொண்ட, எதார்த்தமான ஒரு இளைஞனாகத் தனது சிறப்பான நடிப்பை வழங்கி ஒட்டுமொத்தப் படத்தையும் தோளில் சுமந்துள்ளார். பண நெருக்கடியில் தவிக்கும் ஒருவனின் பதற்றத்தையும், புத்திசாலித்தனத்தையும் மிகக் கச்சிதமாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
நாயகியாக வரும் ஃபரியா அப்துல்லா தனது தந்தையின் பழைய தொல்பொருள் கடை நஷ்டமடைவதால் பணத் தேவையில் இருக்கும் ஒரு சுயமாகச் சிந்திக்கும் பெண்ணாகத் தனது வலுவான முத்திரையைப் பதித்துள்ளார்.
சந்தீப்பின் நண்பராக வரும் ராஜு சுந்தரம் மற்றும் அன்புதாசன் ஆகியோர் கதைக்குத் தேவையான சில நகைச்சுவை மற்றும் எதார்த்தமான தருணங்களை வழங்கியுள்ளனர். வில்லனாக வரும் சம்பத் ராஜ் தனது வழக்கமான மிரட்டலான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
ஒளிப்பதிவாளர் கிருஷ்ணன் வசந்தின் பங்களிப்பு படத்திற்குப் பெரும் பலமாக அமைந்துள்ளது. நூலகத்தின் உள்ளே வரும் இயற்கை ஒளியின் அழகையும், சூதாட்ட விடுதியின் நவீன வண்ணங்களையும் தனது நேர்த்தியான ஒளியமைப்பின் மூலம் திரையில் கொண்டு வந்துள்ளார். இசையமைப்பாளர் எஸ். தமன், தனது வழக்கமான காதை அடைக்கும் அதிரடிப் பின்னணி இசையிலிருந்து விலகி, இந்தக் கதைக்கு என்ன தேவையோ அதை உணர்ந்து மிகவும் நிதானமான மற்றும் நேர்த்தியான பின்னணி இசையைக் கொடுத்துக் கவனம் ஈர்த்துள்ளார்.
அறிமுக இயக்குநர் ஜேசன் சஞ்சயின் சாமர்த்தியம் என்பது, நாயகனைச் சித்தரித்த விதம் மற்றும் ஆடியோபுக், ஸ்பை கேமரா போன்ற நவீன தொழில்நுட்ப யோசனைகளைத் திரைக்கதையில் புகுத்தியிருப்பதுதான். மேலும் புரூஸ் லீ, என்டர் தி டிராகன் போன்ற பாப்-கலாச்சாரக் குறிப்புகளைப் பயன்படுத்திய விதம் அவரது ரசனையைக் காட்டுகிறது.
படத்தின் முதல் பாதியில் வரும் சில எளிய நகைச்சுவைக் காட்சிகளும், இடைவேளைக்கு முன்பு வரும் விறுவிறுப்பான ஆக்ஷன் காட்சிகளும்தான். ஆனால், ஒரு அறிமுக இயக்குநராக ஜேசன் சஞ்சய் புதிய கோணத்தில் சிந்திக்காமல், ஏற்கனவே தமிழ் சினிமாவில் அரைத்துச் சலித்த போதைப்பொருள் கார்டெல், துரோகம் செய்யும் வில்லன்கள் போன்ற ஒரு பாதுகாப்பான டெம்ப்ளேட்டைத் தேர்ந்தெடுத்தது ஏமாற்றம் அளிக்கிறது.
நகைச்சுவை பல இடங்களில் ஒட்டாமல் செயற்கையாகத் தெரிகின்றன. இறுதிக்கட்டக் காட்சிகள் குழப்பமாகவும், சுவாரசியமின்றியும் முடிவடைவது திரைக்கதையின் பலவீனம். சுருக்கமாகச் சொன்னால், ஜேசன் சஞ்சயிடம் திறமைக்கான தீப்பொறிகள் தெரிந்தாலும், ஒரு புதிய கதைக் களத்தைத் தேர்வு செய்திருந்தால் இந்த ‘சிக்மா’ இன்னும் கம்பீரமாக நிமிர்ந்து நின்றிருக்கும்
