தமிழ் சினிமாவில் இதுவரை யாரும் தொடத் துணியாத ஒரு விசித்திரமான மற்றும் ஆழமான கற்பனைக் கதையைத் தத்துவப் பின்னணியோடு பேசும் ஒரு தத்துவார்த்த மாயாஜால ஃபேன்டஸி கதை தான் இயக்குநர் ராமின் இயக்கத்தில் நிவின் பாலி, சூரி மற்றும் அஞ்சலி ஆகியோரின் கூட்டணியில் வெளியாகியுள்ள ‘ஏழு கடல் ஏழு மலை’ திரைப்படம்.
தீபாவளி பண்டிகைக்காகத் தனது சொந்த ஊருக்குத் ரயிலில் பயணிக்கும் ஒரு சாமானிய மனிதனைச் சுற்றித் தொடங்குகிறது. வெளிநாட்டில் பத்து ஆண்டுகள் கடுமையாக உழைத்துவிட்டு, முதன்முதலாகத் தனது மகனை நேரில் கட்டிப்பிடிக்கப் போகும் ஆவலோடு அந்த ரயிலில் ஏறும் சூரி, அங்கு ஒரு விசித்திரமான மனிதனைச் சந்திக்கிறார்.
தனக்கு மரணமே கிடையாது என்றும், தான் கடந்த 8000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்த பூமியில் வாழ்ந்து வருவதாகவும் கூறும் அந்த மனிதன் (நிவின் பாலி), நூற்றாண்டுகளைக் கடந்து பல பிறவிகள் எடுத்துத் தன்னை விட்டு நழுவிச் செல்லும் தனது ஆத்மார்த்தமான காதலியை (அஞ்சலி) தேடித் தொடரும் கதையைக் கூறுகிறார். அந்த ரயிலில் பயணிக்கும் ஒரு எலி, சூரி மற்றும் அந்த மரணமில்லா மனிதன் ஆகியோருக்கு இடையே நடக்கும் உரையாடல்களும், மோதல்களுமே மீதிக்கதை..
8000 ஆண்டுகள் வாழும் ஒரு அழியாத மனிதனாக நிவின்பாலி தனது கம்பீரமான மற்றும் அழுத்தமான நடிப்பால் படத்தைத் தாங்கிப் பிடிக்கிறார். காலத்தைக் கடந்த காதலின் வலியையும், ஏமாற்றத்தையும் அவரது கண்கள் மிக நேர்த்தியாகக் கடத்துகின்றன.
ஒரு சாதாரண நடுத்தர வர்க்க மனிதனாக வரும் சூரி, தியேட்டரில் இருக்கும் ரசிகர்களின் பிரதிநிதியாக நின்று கேள்விகளை எழுப்புவதிலும், தனது எதார்த்தமான உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துவதிலும் மீண்டும் ஒரு சிறந்த குணச்சித்திர நடிகராக மிளிர்கிறார்.
பல பிறவிகளில் நிவின்பாலியின் காதலியாக வரும் அஞ்சலி, தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பாத்திரத்தின் ஆழத்தைப் புரிந்து, அந்த விசித்திரமான காதலுக்குத் தேவையான எடையைத் தனது முதிர்ச்சியான நடிப்பால் தந்துள்ளார்.
ஒளிப்பதிவாளர் என்.கே. எகாம்பரத்தின் கேமரா ஒட்டுமொத்தப் படத்திற்கும் ஒரு தனித்துவமான அழகைக் கொடுத்துள்ளது. ரயிலுக்குள் நடக்கும் காட்சிகள் மட்டுமன்றி, பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முந்தைய காலகட்டங்களை விவரிக்கும் காட்சிகளையும், ஒவ்வொரு பிரேமையும் ஒரு அழகான ஓவியத்தைப் போலத் திரையில் கொண்டு வந்து நம் கண்களுக்கு விருந்து படைத்துள்ளார். இசையமைப்பாளர் யுவன் சங்கர் ராஜாவின் பின்னணி இசை, ராமின் படங்களுக்கே உரிய அந்த ஆன்மாவைக் கொண்டுள்ளது. காதலின் பிரம்மாண்டத்தையும், ஆன்மீகத் தேடலையும் தனது ஆழமான பின்னணி இசையால் யுவன் பலப்படுத்தியுள்ளார்.
இயக்குநர் ராமின் சாமர்த்தியம் என்பது, தனது முந்தைய படங்களைப் போலவே இதிலும் வெறும் மனிதர்களுக்கு இடையேயான காதலை மட்டும் பேசாமல், இந்த பிரபஞ்சம், விலங்குகள், இயற்கை மற்றும் சமூகத்தால் புறக்கணிக்கப்பட்ட எளிய உயிர்கள் மீது நாம் செலுத்த வேண்டிய பேரன்பைப் பற்றி மிக ஆழமாகச் சிந்திக்க வைத்திருப்பதுதான். எலியின் உயிர் கூட எவ்வளவு முக்கியமானது என்பதை அவர் உணர்த்தும் விதம் அவரது எழுத்துத் திறமைக்குச் சான்று. ஆனால், காகிதத்தில் ஒரு அற்புதமான நாவல் போல இருக்கும் இந்த தத்துவக் கருத்து, திரைப்படமாக மாறும்போது பார்வையாளர்களுக்கு ஒருவித சோர்வை ஏற்படுத்துகிறது என்பதுதான் திரைக்கதையின் பலவீனமாக அமைகிறது.
தமிழ் சினிமாவில் வழக்கமான கமர்ஷியல் ஃபார்முலாக்களை உடைத்து, முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு சினிமா அனுபவத்தைத் தர முயன்ற அதன் அசாத்திய துணிச்சலும் பிரம்மாண்டமான கற்பனையும்தான். எனினும், பாரம்பரியமான ஒரு கதைக் களமோ அல்லது திருப்பங்கள் நிறைந்த மோதல்களோ இல்லாததால், ரயிலுக்குள் நிவின்பாலி மற்றும் சூரி பேசும் நீண்ட உரையாடல்கள் ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் கதையை நகர்த்தாமல் ஒரே இடத்தில் தேங்கி நிற்பது போன்ற உணர்வைத் தருகிறது.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், இந்தத் திரைப்படம் வழக்கமான பொழுதுபோக்கு அம்சங்களை எதிர்பார்ப்பவர்களைச் சற்று ஏமாற்றினாலும், உலகத் தரத்திலான மாற்று சினிமாக்களையும், ஆழமான தத்துவக் கருத்துகளையும் ரசிக்கும் ரசிகர்களுக்கு ஒரு புதிய உலகத்தைக் காட்டும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.
