லாரி மோதி இறந்துபோன தனது ஆட்டிற்காக நியாயமான நீதி கேட்கும் துரைராசு (கங்கை அமரன்) என்ற முதியவரின் போராட்டமே படத்தின் முதன்மைக் கதை. ஒரு சாதாரண ஆட்டின் மரணம் தானே என்று சமூகம் இதை சாதாரணமாகக் கடந்து செல்ல முயன்றாலும், அதைத் தனது சுயமரியாதைக்கான போராட்டமாக மாற்றி அதிகார வர்க்கத்தை எதிர்க்கிறார் துரைராசு. இந்த விவகாரத்திற்குள் காவலர் மருவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் நுழையும்போது, கதை அடுத்தகட்டத்திற்கு நகர்கிறது.
இதற்கிடையில், சட்டத்தின் துணை கொண்டு ஒரு சாமானிய மனிதன் எப்படி விஸ்வரூபம் எடுக்க முடியும் என்பதை விளக்கும் வகையில், பீமராவ் என்ற நீதிபதியின் வாழ்க்கைப் பின்னணியும் கதையோடு பயணித்து நீதிக்கான தேடலை நிறைவு செய்கிறது.
துரைராசு கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் கங்கை அமரன், ஒரு எளிய மனிதனின் வலியையும் நீதிக்கான பிடிவாதத்தையும் தனது யதார்த்தமான நடிப்பால் மிக ஆழமாகப் பதிவு செய்துள்ளார். காவலர் மருவர்மனாக வரும் தர்ஷன் கணேசன், வாரிசு அடிப்படையில் வேலைக்கு வந்து துறையினரால் தொடர்ந்து அவமானப்படுத்தப்படும் ஒரு பாதுகாப்பற்ற, அதே சமயம் தன்னை நிரூபிக்கத் துடிக்கும் இளைஞனின் மனநிலையை நேர்த்தியாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
நீதிபதியாக வரும் ஜார்ஜ் மரியான், தனது குறைவான உயரத்தையும் தாண்டி கல்வியறிவாலும் சட்டத்தாலும் எப்படி ஒரு மாபெரும் ஆளுமையாக மாற முடியும் என்பதைத் தனது அசாத்திய நடிப்பால் உணர்த்தியுள்ளார்.
படத்தின் பெண் பாத்திரங்களான ரோஜா மற்றும் ஸ்ரிதா ராவ் ஆகியோர் தங்களுக்குரிய கொள்கைகளுடன் வலுவான குணாதிசயங்களில் சிறப்பாக நடித்திருந்தாலும், கதையின் போக்கில் அவர்களது கதாபாத்திரங்கள் முழுமையடையாமல் போனது வருத்தம்.
இசைஞானி இளையராஜா இப்படத்திற்கு இசையமைத்துள்ளார். காட்சிகளின் உணர்வுகளைத் தனது பின்னணி இசையால் மிக இயல்பாகக் கடத்தியிருக்கும் அவர், எங்கும் திணிக்கப்பட்ட உணர்வைத் தராமல் கதையோடு ஒட்டி பயணித்துள்ளார். குறிப்பாக ‘முதல் மரியாதை’ படத்தின் ‘பூங்காற்று திரும்புமா’ பாடலை இதில் மறு பயன்பாடு செய்த விதம் படத்தின் சூழலுக்குப் பொருத்தமாக அமைந்துள்ளது.
கிராமத்துச் சூழலையும், எளிய மக்களின் வாழ்வியலையும், காவல் நிலையத்தின் விறைப்பான சூழலையும் தனது கேமரா கோணங்கள் மூலம் மிக யதார்த்தமாகவும் நம்பகத்தன்மையுடனும் படம்பிடித்துள்ளார் ஒளிப்பதிவாளர்.
மிகச்சிறிய கதாபாத்திரங்களின் பெயர்கள் முதல், அவர்கள் வாழும் சூழல் வரை அனைத்தையும் நுணுக்கமாகச் செதுக்கியுள்ளார் இயக்குநர் டி.டி. பாலச்சந்திரன். சமூக நீதியையும் சமத்துவத்தையும் எவ்வித சமரசமும் இன்றி நேர்மையாகப் பேசியிருக்கிறார். ஆனாலும், சுமார் இரண்டரை மணி நேர நீளமுள்ள இந்தத் திரைப்படத்தின் திரைக்கதை தளர்வான எழுத்தால் சற்று தொய்வடைகிறது. நாயகனின் நீதிக்கான பயணத்தை மிகத் தாமதமாக நகர்த்திவிட்டு, படத்தின் இறுதிக்காட்சியை அவசர அவசரமாக முடித்தது போன்ற உணர்வைத் தருகிறது.
அதேபோல, அமைப்பில் உள்ள அநீதிகளைக் காட்டப் பல வில்லன் கதாபாத்திரங்கள் அடுக்கப்பட்டாலும், அவர்கள் கையாளப்பட்ட விதம் கதையின் மையக்கருவை வலுவிழக்கச் செய்கிறது. நல்லதொரு கருவை எடுத்துக்கொண்ட இயக்குநர், அதை இன்னும் சுவாரசியமான மற்றும் முழுமையான திரைக்கதையாக்கியிருந்தால் இந்த ‘லெனின் பாண்டியன்’ இன்னும் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருப்பான்.
