மென்பொருள் நிறுவனத்தின் குழுத் தலைவரான மனோ (ஏகன்) மற்றும் அதே அலுவலகத்தின் இன்டர்ன் பெண்ணான நிவேதா (பெமினா ஜார்ஜ்) ஆகியோரின் பயணத்துடன் தொடங்குகிறது. எப்போதும் இறுக்கமான முகத்துடன் இருக்கும் மனோவிடம், துடிப்பான பெண்ணான நிவேதா ஈர்க்கப்பட்டு, அவரது கடந்த கால கல்லூரி காதல் கதையைக் கூறுமாறு கேட்கிறார்.
இந்த காதல் கதை அவர்கள் இருவரின் வாழ்க்கையிலும் மற்றும் மனோ, நிவேதா ஆகிய இருவருக்குள் என்ன மாதிரியான தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகிறது என்பதையும், மனிதர்களின் குணங்களில் இருக்கும் குறைபாடுகளையும், காதலில் கிடைக்கும் இரண்டாவது வாய்ப்புகளையும் உணர்வுப்பூர்வமாக விவரிப்பதே இந்தத் திரைப்படத்தின் மையக்கதை.
இந்தத் திரைப்படத்தின் முக்கியப் பாத்திரங்களில் நடித்துள்ள பெமினா ஜார்ஜ் மற்றும் ஸ்ரீதேவி (பவளக்கொடி) ஆகிய இருவரும் தங்களது அசாத்தியமான மற்றும் சிறப்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்தி ஒட்டுமொத்த படத்திற்கும் பெரும் பலமாக அமைந்துள்ளனர்.
நாயகனாக நடித்துள்ள ஏகன் படம் முழுவதும் உணர்ச்சிகளை அதிகம் காட்டாத ஒரு கட்டுக்கோப்பான நடிப்பை வழங்கியுள்ளார். வாழ்க்கையின் வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் இந்த இரு பெண் கதாபாத்திரங்களும் மனோ என்ற நாயகனுக்கு வாழ்க்கையை கற்றுக் கொடுக்கும் காட்சிகளுக்கு ஏகனின் இந்த அமைதியான முகம் சரியாகப் பொருந்தினாலும், அது அவருடைய நடிப்புத் திறமையின் முழு எல்லையையும் சோதித்துப் பார்ப்பதற்கு முட்டுக்கட்டையாக அமைந்துவிடுகிறது.
இயக்குனர் யுவராஜ் சின்னசாமி மற்றும் அவருடன் இணைந்து திரைக்கதை எழுதியுள்ள ஹரிஹரன் ராம் ஆகியோர் காதலுக்கு பின்னால் இருக்கும் அழுத்தமான மோதல்களையும் சிக்கல்களையும் மிகச் சரியாகப் புரிந்து கொண்டு கையாண்டுள்ளதில் தங்களின் திறமையை நிரூபித்துள்ளனர். திரைக்கதையின் மிகப்பெரிய பிளஸ் என்னவென்றால், நாயகனின் தவறான மனப்போக்கையும் அவரது தவறுகளையும் நியாயப்படுத்தாமல், அவரை அந்தத் தவறுகளை நியாயக்மாக ஒப்புக்கொள்ள வைக்கும் விதமாகப் திரைக்கதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
மேலும், கதையின் முக்கியக் கட்டங்களில் ’96’ திரைப்படத்தை திரைக்கதையில் இணைத்து நாயகனின் உணர்வுப்பூர்வமான மாற்றத்தைக் காட்டிய விதம் ரசிக்க வைக்கிறது., ஆரம்பத்தில் மோதல்களின் முழு நீளத்தையும் மறைத்து வைத்திருப்பது இரண்டாம் பாதிக்கு வலு சேர்த்தாலும், மனோ தனது கடந்த காலத்தின் சில முக்கியப் பக்கங்களை ஏன் மறைக்கிறார் என்பதற்கான தெளிவான விளக்கம் இல்லை.
அதேபோல, நிவேதா என்ற கதாபாத்திரத்தை ஒரு காதலில் இருக்கும் பெண்ணாக மட்டுமே காட்டியுள்ளார்களே தவிர, அவருடைய தனிப்பட்ட குணாதிசயங்களை ஆழமாகப் பதிவு செய்யத் தவறியது திரைக்கதையின் பலவீனமாகத் தெரிகிறது.
உணர்ச்சிகரமான காதல் கதைகளையும், மனிதர்களின் இயல்பான குறைபாடுகளுடன் கூடிய காதல் நாடகங்களையும் விரும்பும் ரசிகர்களுக்கு இந்தத் திரைப்படம் மிகவும் பிடிக்கும். மொத்தத்தில், இந்த ‘ஹைக்கூ’ திரைப்படம் சில குறைபாடுகளைக் கொண்டிருந்தாலும், காதலில் சரியானதாக இருக்க வேண்டும் என்ற கட்டாயத்தை உடைத்து, ஒருவருக்கொருவர் கற்றுக் கொள்வதும், மாற்றிக் கொள்வதுமே காதல் என்பதை அழகாகப் பேசி, முதல் பாதியின் மந்த நிலையைத் தாண்டி இறுதியில் தனக்கான உணர்வுப்பூர்வமான தாளத்தைக் கண்டடைந்து ஒரு அழகான, இதமான காதல் படமாக நிறைவு பெறுகிறது
