ஜெய்ப்பூரில் தமிழ் உணவகம் நடத்தி வரும் சிவா (சனந்த்), தனது நண்பர் மணி (வாட்ஸ்அப் மணி) உடன் அமைதியான வாழ்க்கை வாழ்கிறார். ஆனால் அவரது மனதில் இன்னும் அழியாத நினைவாக இருப்பவர் அவரது முன்னாள் காதலியான சாஹித்யா (மடோனா செபாஸ்டியன்). சில கருத்து வேறுபாடுகளால் இருவரும் பிரிந்துவிட்டாலும், அந்தக் காதலிலிருந்து சிவாவால் முழுமையாக வெளியே வர முடியவில்லை. இந்த மனநிலையிலேயே ஜெய்ப்பூருக்கு வரும் சாதனா (இமயா டி.) சிவாவை சந்திக்கிறார். அடிக்கடி சந்திக்கும் சூழலில் இருவருக்கும் இடையே நட்பு உருவாகி, அது மெல்ல காதலாக மாறுகிறது. ஆனால் தனது கடந்தகால நினைவுகள் காரணமாக அந்த உறவை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ள சிவா தயங்குகிறார்.
இதற்கிடையில் ஒரு விபத்தில் சிக்கிய சிவாவுக்கு நினைவிழப்பு (Amnesia) ஏற்படுகிறது. சமீபத்திய வாழ்க்கையை மறந்துபோன அவர், தனது கல்லூரி நாட்களையும் அப்போது காதலித்த சாஹித்யாவையும் மட்டுமே நினைவில் வைத்திருக்கிறார். இதனால் சாதனாவை அடையாளம் காண முடியாமல் தவிக்கும் சிவா, மறுபுறம் பழைய தவறுகளைச் சரிசெய்து மீண்டும் அவரது வாழ்க்கையில் இணைய விரும்பும் சாஹித்யா, மறக்கப்பட்ட காதலை மீட்டெடுக்க போராடும் சாதனா என மூவரின் வாழ்க்கையும் உணர்ச்சிகரமான குழப்பத்தில் சிக்கிக்கொள்கிறது. இறுதியில் சிவாவின் நினைவுகள் திரும்புகிறதா, அவர் தனது கடந்தகால காதலையா அல்லது தற்போதைய காதலையா தேர்வு செய்கிறார், உண்மையான காதலின் அர்த்தம் என்ன என்பதை உணர்ச்சிப்பூர்வமாகச் சொல்லும் காதல் நாடகம்தான் ஹார்ட்டின் (Heartin).
நாயகனாக நடித்துள்ள சனந்த் ரெட்டி, காதலால் குழம்பும் இளைஞனின் மனநிலையை மிகவும் இயல்பாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார். முதல் காதலின் உற்சாகம், பிரிவின் வேதனை, அதன்பிறகு வாழ்க்கையை மீண்டும் தொடங்கும் தன்னம்பிக்கை என பல்வேறு உணர்வுகளை அளவான நடிப்பில் பதிவு செய்கிறார். குறிப்பாக உணர்ச்சிகரமான காட்சிகளில் அவரது முகபாவனைகளும் வசன உச்சரிப்பும் கதாபாத்திரத்திற்கு நம்பகத்தன்மையை அளிக்கின்றன. படம் முழுவதையும் தனது தோள்களில் சுமந்து செல்லும் வகையில் முதிர்ச்சியான நடிப்பை வழங்கியுள்ளார்.
நாயகியாக நடித்துள்ள மடோனா செபாஸ்டியன், தனது வழக்கமான இயல்பான நடிப்பின் மூலம் கதைக்கு அழகான மென்மையை சேர்த்திருக்கிறார். காதலின் புரிதல், பொறுமை மற்றும் முதிர்ச்சியை வெளிப்படுத்தும் அவரது கதாபாத்திரம் மனதில் நிற்கிறது
இமயா டி., சாதனா கதாபாத்திரத்தில் மிகவும் இயல்பான மற்றும் முதிர்ச்சியான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். காதலில் ஏற்படும் எதிர்பார்ப்பு, ஏமாற்றம், புரிதல் மற்றும் தியாகம் போன்ற உணர்வுகளை மிகைப்படுத்தாமல், அளவான முகபாவனைகள் மற்றும் இயல்பான வசன உச்சரிப்பின் மூலம் சிறப்பாக பதிவு செய்கிறார். குறிப்பாக சிவாவுடனான காதல் காட்சிகளில் அவரது எதார்த்தமான நடிப்பு பார்வையாளர்களை கதையுடன் ஒன்றச் செய்கிறது. உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தும் காட்சிகளில் அமைதியான நடிப்பின் மூலம் கவனம் ஈர்க்கும் அவர், கதையின் முக்கிய திருப்பங்களுக்கு வலுவான அடித்தளமாக அமைகிறார். குறைவான அனுபவம் கொண்ட நடிகையாக இருந்தாலும், திரைக்கதையின் தேவையை முழுமையாக உணர்ந்து தனது கதாபாத்திரத்திற்கு உயிர் கொடுத்திருப்பது பாராட்ட கூடியது
வாட்ஸ்அப் மணி, நாயகனின் நண்பராக படம் முழுவதும் உற்சாகமான திரை இருப்பை வெளிப்படுத்துகிறார். அவரது இயல்பான நகைச்சுவை, வசன உச்சரிப்பு மற்றும் நேர்த்தியான நடிப்பு பல இடங்களில் பார்வையாளர்களை ரசிக்க வைப்பதோடு, உணர்ச்சிகரமான தருணங்களிலும் கதைக்கு நல்ல துணையாக அமைகிறது.
உமா பத்மநாபன், பிரகதி மகாவடி, மேத்யூ வர்கீஸ், அஜித் கோஷி, உள்ளிட்ட நடிகர்களும் தங்களது கதாபாத்திரங்களுக்கு தேவையான இயல்பான நடிப்பை வழங்கி கதையின் உணர்ச்சி ஓட்டத்திற்கு வலுசேர்த்துள்ளனர்
ஒளிப்பதிவாளர் முகேஷ் (Mukes), காதல் கதைக்குத் தேவையான மென்மையான காட்சியமைப்பை அழகாக பதிவு செய்திருக்கிறார். இயற்கை வெளிச்சத்தை பயன்படுத்திய காட்சிகளும், பாடல் காட்சிகளில் அமைக்கப்பட்ட வண்ணத் தேர்வும் படத்திற்கு அழகிய தோற்றத்தை வழங்குகின்றன. கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளை நெருக்கமான ஃபிரேம்கள் மூலம் பதிவு செய்திருப்பது ஒளிப்பதிவின் சிறப்பாக அமைகிறது. இசையமைப்பாளர் ராஜேஷ் முருகேசன், மெலோடியான பாடல்கள் மற்றும் மனதை வருடும் பின்னணி இசையின் மூலம் படத்தின் காதல் உணர்வுகளை மேலும் வலுப்படுத்தியுள்ளார். குறிப்பாக பின்னணி இசை உணர்ச்சிகரமான காட்சிகளுக்கு கூடுதல் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
இயக்குநர் கிஷோர் குமார், பழக்கப்பட்ட காதல் கதையை உணர்ச்சிகரமான திரைக்கதையுடன் சொல்ல முயற்சித்திருக்கிறார். முதல் காதல், இரண்டாவது காதல், உறவில் நம்பிக்கை மற்றும் மன்னிப்பு போன்ற அம்சங்களை யதார்த்தமாக அணுகியிருப்பது படத்தின் முக்கிய பலமாக அமைகிறது. தேவையற்ற வணிக அம்சங்களை திணிக்காமல், கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து கதை நகர்த்தியிருப்பது பாராட்டத்தக்கது.
அதே நேரத்தில், சில இடங்களில் திரைக்கதை மெதுவாக நகர்வதும், காதல் படங்களின் வழக்கமான சில காட்சிகள் மீண்டும் இடம்பெறுவதும் சிறிய குறைகளாகத் தோன்றுகின்றன. சில துணைக் கதாபாத்திரங்களுக்கு இன்னும் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கலாம் என்ற எண்ணமும் ஏற்படுகிறது.
