சிதைந்த சமூக அமைப்பால் நசுக்கப்படும் சாமானிய மக்கள், பெண்களின் துயரம் மற்றும் அதற்கான நீதியாக கருதப்படும் பழிவாங்கும் உணர்வை மையமாகக் கொண்ட ஆகிய அருண் மாதேஸ்வரனின் வழக்கமான பாணியில் வெளியாகியுள்ள படாம் தான் இது.
தனது தாயின் இழப்பால் நீண்டகாலமாகத் துயரத்தில் இருக்கும் குற்றப் பின்னணி கொண்ட தேவதாஸ் (லோகேஷ் கனகராஜ்), தற்காப்பற்ற பெண்களுக்கு உதவும் குணமுடையவர். அநீதி இழைக்கப்பட்ட ஒரு பெண்ணுக்கு உதவி செய்வதற்காக அவர் காவல்துறைக்கு எதிராகத் திரும்புகிறார் இந்த பயணத்தில் அவர் சந்திக்கும் பார்வதி (சஞ்சனா) மற்றும் சந்திரா (வாமிகா கபி) ஆகியோரின் வருகை, தேவதாஸின் வாழ்க்கையையும் கதையின் போக்கையும் மாற்றுகிறது. அதன்பின் என்ன நடக்கிறது என்பது மீதிக்கதை.
இயக்குநராகப் புகழ்பெற்ற லோகேஷ் கனகராஜ், கதாநாயகனாகத் தனது முதல் பயணத்தில் கணிசமான முதிர்ச்சியை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். குறிப்பாக, சண்டைக் காட்சிகளில் அவர் காட்டும் நுணுக்கங்கள் குறிப்பிடத்தக்கவை. எனினும், ஆழமான கோபம் மற்றும் துக்கத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டிய இடங்களில் அவர் இன்னும் சற்று முன்னேற்றம் அடையலாம்.
வாமிகா கபி, சந்திரா என்ற கதாபாத்திரத்தில் தனது நடிப்பின் மூலம் படத்தின் பலமாகத் திகழ்கிறார். குறிப்பாக ஒரு காட்சியில் அவர் துப்பாக்கியை ஏந்தும் தருணம், ரசிகர்களுக்குப் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. சஞ்சனா தனது பங்களிப்பைச் சிறப்பாகச் செய்துள்ளார். காவல்துறை அதிகாரியாகக் கிருஷ் தயாள் மற்றும் பிற துணை நடிகர்கள் கதைக்கு வலுசேர்த்துள்ளனர்.
ஒளிப்பதிவாளர் முகேஷ், ஒவ்வொரு காட்சியையும் ஸ்டைலாகவும், படத்தின் தீவிர உணர்வைப் பிரதிபலிக்கும் வகையிலும் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார். அனிருத்தின் பின்னணி இசை மற்றும் பாடல்கள், படத்தின் வன்முறையை மீறி ஒரு அனுபவமாகக் கதையை மாற்றுகின்றன. ஜி.கே. பிரசன்னாவின் படத்தொகுப்பு படத்தின் விறுவிறுப்பைக் கூட்டுகிறது.
படத்தின் ஆரம்பகட்ட வசனங்களில் சிறு பலவீனம் இருந்தாலும், ஒட்டுமொத்தமாக அருண் மாதேஸ்வரனின் காட்சிப்படுத்தும் திறன் மற்றும் உணர்ச்சிகரமான எழுத்து, இப்படம் ஒரு சிறந்த பழிவாங்கும் திரில்லராக உருவெடுக்கக் காரணமாகியுள்ளது. வன்முறையைத் தவிர்த்து, அந்த வன்முறைக்குப் பின்னால் இருக்கும் துக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கும் இயக்குநரின் அணுகுமுறை இப்படத்தைப் பாராட்டுக்குரியதாக மாற்றுகிறது
